+

De vroegere kousenfabriek Cordonnier wordt een bruisend creatief trefpunt. De Smet Vermeulen architecten leverde een strategisch plan af, dat Wetteren als geheel versterkt en meer ademruimte geeft. Er ging een intensief traject aan vooraf, met buurtbewoners, adviesraden en academieleerkrachten.

Het bouwblok Cordonnier valt op door zijn grote maat. Nu de gemeente eigenaar werd van de fabriek, kan een herstructurering plaatsvinden. Het grote bouwblok wordt opgedeeld in twee, de restruimtes in het binnengebied maken plaats voor straten en pleinen waar de academie en de feestzaal hun adres krijgen. De nieuwe stedelijke figuur wordt bepaald door de contouren van enkele te bewaren gebouwen, die in een nieuw verband verenigd worden.

De textielfabriek Cordonnier wordt een creatieve fabriek, met een fuifzaal ernaast. Aan de overkant van de straat worden de Oude Academie Beeldende Kunst en het gebouw Muziek & Woord aaneengesmeed tot één Nieuwe Academie, met een binnenplaats en een tuin. Het samenbrengen van deze gescheiden werelden heeft evidente voordelen, maar het bevordert ook het creatieve klimaat in de school. Het is een brede school; de creatieve fabriek aan de overkant nodigt uit tot samengebruik.

Het erf van de fabriek wordt een bomenplein, de verwilderde tuin van de fabriek wordt een parkje.

In de Lange Kouterstraat zijn de oude fabrieksgebouwen de grootste huizen. Een nieuw groot huis op de hoek met het plein, even hoog als de fabrieksgebouwen, bevat flats die er voor zorgen dat ook ’s avonds licht brandt op het plein. Tussen het parkje en de Schooldreef komen dan weer rijwoningen met een tuin.

opdrachtgever: Gemeente Wetteren
projectarchitecten: Anabel Houtekier, Peter Geens
Adviseurs: Mint, Ingenieursbureau Norbert Provoost, Henk Pijpaert Engineering, Daidalos Peutz
sinds 2011